|
حرفهای درون 
| ||||||
|
نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی… به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت، غصه هم می گذرد، آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند… لحظه ها عریانند. به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز [ شنبه 24 دی ماه سال 1390 ] [ 2:48 PM ] [ شادی ]
0 نظر
|
||||||
| [ طراحی : روز گذر ] [ weblog themes by : roozgozar ] | ||||||
